Począwszy od walki kanaryjskiej („lucha canaria”), sztuki walki kijem (juego del palo) czy skoku pasterza („salto del pastor”), Teneryfa oferuje niezwykłe, odziedziczone po przodkach sporty, które tylko czekają, aż je odkryjesz.

Lucha canaria

Lucha canaria zwana również wrestlingiem Wysp Kanaryjskich swoimi korzeniami sięga do epoki Guanczów.Ze względu na ówczesny, ograniczony kontakt między wyspami zasady walki były bardzo zróżnicowane. Dopiero w 1420 r. wkrótce po przybyciu hiszpańskich konkwistadorów, niejaki Alvaro Garcia de Santa Maria jako pierwszy dokonał próby stworzenia pierwszych zasad tej walki. Tylko niektóre z nich przetrwały do czasów współczesnych. Po podboju, sport ten stał się częścią folkloru tych wysp i nieodrębnym elementem uroczystości i świąt lokalnych. W 1872 doprecyzowano zasady zapasów kanaryjskich i w prawie niezmienionym kształcie obowiązują do dnia dzisiejszego, co czyni je najstarszą formą wrestlingu. W 1940 roku zaczęły powstawać federacje w poszczególnych prowincjach co doprowadziło do narodzin ogólno-hiszpańskiej „Federación Española de Lucha”.
Walka odbywa się w kole zwanym „terrero”, w którym dwóch zawodników walczy ze sobą próbując powalić przeciwnika na piasek. Przed walką przeciwnicy pozdrawiają się powitalnym uściskiem dłoni, a zwycięzca pomaga podnieść się pokonanemu.
Specjaliści i historycy w ewolucji Lucha Canaria wyodrębnili trzy etapy:

  • Okres historyczny: 1420 rok – pierwsze wzmianki na temat Lucha Canaria oraz próby stworzenia przez Alvaro Garcia de Santa Maria pierwszych zasad tej walki.
  • Okres folkloru: wraz z nadejściem epoki Oświecenia sport ten został ograniczony jedynie do występów okolicznościowych na różnych fiestach i uroczystościach. W niektórych ówczesnych publikacjach zapasy zostały uznane za wulgarne i anachroniczne. Wielu Kanaryjczyków wyemigrowało do Ameryki (Argentyny i Kuby) i tam rozwijano i kultywowano Lucha Canaria. Nastąpiło doprecyzowanie zasad, które obowiązują do dziś.
  • Okres współczesny: powstanie w latach 40 XX wieku pierwszych federacji, które doprowadziły do stworzenia Hiszpańskiej Federacji Walki. Obecnie walki Lucha Canaria transmitowane są przez TV Canarias i cieszą się dużym zainteresowaniem wśród ludności zamieszkującej wyspy.
  • Krowie przeciąganie

    Krowie przeciąganie („arrastre de ganado”) jest sportem wiejskim, od wielu wieków praktykowanym na Teneryfie i zwyczajowo spotykanym na świętach ludowych. Konkurs krowiego przeciągania polega na serii wyścigów, w których biorą udział krowy i woły wraz ze swoim osprzętem rolniczym, ciągnąc za sobą 100-kilogramowe worki. Zasady tej gry nie zezwalają, by zwierzętom stała się jakakolwiek krzywda, a jej przetrwanie pomogło uniknąć wyginięcia krowy basta, gatunku typowego dla Wysp Kanaryjskich, który w zakresiedziałalności hodowlanej został zastąpiony przez inne, bardziej produktywne. Aktualnie, jego utrzymanie jest związane wyłącznie z tym sportem.
  • Bila kanaryjska

    Bila kanaryjska („bola canaria”) jest bardzo podobna do petanki, ponieważ, również polega na rzucaniu bilą, ale z tą szczególną właściwością, że bile są cięższe niż te do petanki, a boisko, na którym się gra, jest większych rozmiarów. W bilę kanaryjską zaczęto grać na wyspach przy pomocy kamieni, potem bile wytwarzano z drewna; aż do dzisiaj większość z nich jest robiona z żywicy. Na Teneryfie jest bardzo wiele osób praktykujących tę dyscyplinę sportu.

    Sztuka walki kijem

    El „juego del palo”, sztuka walki kijem, jest bezpośrednim efektem ewolucji technik ataku i obrony stosowanych przez Guanczów, dawnych mieszkańców Teneryfy. Dziś, ten sport polega na swoistego rodzaju szermierce, w której bierze udział dwóch zawodników uzbrojonych w drewniane kije, trzymane obiema rękami. Oczywiście, przeciwnicy unikają zrobienia sobie krzywdy, podczas gdy, przy pomocy różnych technik, starają się trafić rywala w części ciała, które są odkryte. W wielu miejscowościach Teneryfy istnieją szkoły sztuki walki kijem.

    Skok pasterza

    Skok pasterza („salto del pastor”) był już praktykowany, przez kanaryjskich aborygenów w celu przemieszczania się z jednego miejsca do drugiego, pokonując wąwozy i urwiste tereny. Aby tego dokonać, pomagali sobie długim, drewnianym drągiem o metalowym szpicu nazywanym regatón, znajdującym się na jednym z jego końców. Taki drąg był narzędziem pracy pasterzy i dzięki niemu, z dużą zręcznością i wprawą mogli szybko przemieszczać się, pokonując istotne różnice w wysokości terenu. Dziś, ta praktyka ma wyłącznie charakter rozrywkowy.

    Podnoszenie lub wyciskanie kamieni- levantamiento o pulseo de piedras

    („levantamiento o pulseo de piedras”) Istnieją kroniki opisujące siłę i zdolność kanaryjskich aborygenów do podnoszenia ciężkich kamieni, ale to po konkwiście ta praktyka rozwinęła się wraz z precyzyjnymi technikami. Podnieść kamień najwyżej jak to możliwe, podnieść powyżej ramion i wyrzucić do przodu lub do tyłu, oprzeć o pierś i przejść z nim na jak najdalszą odległość lub wznieść go tak, aby nie dotykał ciała, i wyciskać – są to różne odmiany tego sportu. Podnoszenie kamieni notuje dzisiaj pewien spadek popularności … Teneryfa  sporty kanaryjskie
  • Reklamy